er ég lít í augu þín
vildi ég helst
borða þau
er ég snerti varir þínar
langar mig mest
að kyssa þig
er ég pikka í kinnar þínar
ljúft með gaflinum
vætast kverkarnar
er ég tygg tungu þína
minnist ég sumarsins
með söknuði
|
Lubbi klettaskáld
1980 |
ég set þetta ljóð inn fyrir Petur minn sem nú er búin að vera í
burtu frá okkur í ár, hann hafði mikla dáð á lubba klettaskáld
ég man ein ársmótin sem við pétur komumst ekki inn á ball , rosa
svekkt þannig að við skelltum okkur bara heim til hans
alveg blekuð
og pétur fór að lesa takk fyrir pent ALLA
ljóðabókina eftir lubba með þvílíkum tilþrifum og tjáningum
ár síðan að ég var með þér í síðasta skipti, fórum í
eitthvað lame party á stöðf. og raggi bogg skutlaði okkur
svo
fór ég í þvílíka fýlu því að við komumst ekki á seyðisfjörð á ball
og þú sagðir : við getum alveg skemmt okkur án seyðisfjarðar og
knústir mig
svo skutluðuð þið mér heim og ég kyssti þig bless og
sagði : ég bjalla í þig á morgun! daginn eftir fór ég á akureyri og
var þar á rúntinum um kvöldið þú hringdir í mig með vælutón og
sagðir : viltu koma að sækja mig sædís ég veit ekki hvar ég er, ég
sagði þér að bíða og ég myndi hringja í alla til að redda þér en
enginn nennti að sækja þig því allir héldu að þú værir bara að
kjánast...... svo þegar ég hringdi í þigtil baka var slökkt á
símanum þinum , ég vissi ekki hvar þú varst en hringdi í lögguna og
bað hana að taka túnt fyrir utan fellabæ en enginn hlustaði á mig,
tilgreindu seinna að þeir héldu að ég væri bara fullur ungingur sem
þeir tóku ekki mark á.. ég vissi ekki að þú værir svona langt í
burtu frá egilsstöðum...ef ég hefði vitað þá hefði ég sótt
þig... þá hefðu allir sótt þig sem ég hringdi í.....
í hádeginu daginn eftir hringdi mamma þin í mig og spurði hvort
þú værir hjá mér, ég vissi strax að eitthvað var að og hringdi
strax í björgunarsveitina og tilkynnti þig týndan en þair sögðu að
ég hefði ekki leyfi til þess því ég væri bara vinkona þin
svo
hringdi mamma þin og loksins var leitin hafin ....
núna er vikan byrjuð, víkan sem var svo erfið fyrir alla fyrir
ári síðan, vika óþolinmæðar og sorgar, minnumst péturs með
bros á vör þessa erfiðu viku
það er svo erfitt að trúa að
það sé komið ár? en við getum lítlu breytt nema halda lífinu áfram
og gera hluti sem pétur fékk ekki tækifæri til þess að gera 
við söknum þin svo sárt... þínir bekkjarfélagar, vinir,
íþróttafélagar, kennarar, famelían....
með von í hjarta um að þú sért á góðum stað og þér líði vel
þín vinkona að eilífu sama hvar við erum stödd
Sædís Sif